യുദ്ധത്തെയും ക്ഷാമത്തെയും ഭയന്ന് വളർത്തുനായകളെ കൊന്നൊടുക്കി: ബ്രിട്ടനിലെ സെപ്റ്റംബർ കൂട്ടക്കൊല

“ഇയോളയുടെ സന്തോഷപൂർവമായ ഓർമ്മകൾക്ക്, യുദ്ധക്കെടുതിയിൽ നിന്ന് രക്ഷ നൽകാനായി 1939 സെപ്റ്റംബർ നാലിന് നിത്യനിദ്ര നൽകിയ പ്രിയപ്പെട്ട വിശ്വസ്തസ്നേഹിതന്, രണ്ടുവർഷവും രണ്ടാഴ്ചയും നീണ്ടുനിന്ന നിൻ്റെ ജീവിതം ഹ്രസ്വമെങ്കിലും ആനന്ദകരമായിരുന്നു. പ്രിയ കുഞ്ഞു സ്നേഹിതാ, ഞങ്ങളോടു പൊറുക്കുക.'’ കണ്ണുനീരിൽ കുതിർന്ന ഓർമ്മക്കുറിപ്പ്. തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട വളർത്തുമൃഗത്തോട് ചെയ്ത ക്രൂരതയെ ഓർത്ത് പശ്ചാത്തപിച്ച ഒരു ഉടമ പത്രത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതായിരുന്നു. 1940-കാലഘട്ടത്തിൽ ബ്രിട്ടനിൽ പ്രിയപ്പെട്ട അരുമകൾക്കായുള്ള ഇത്തരം

നിരവധി ഓർമക്കുറിപ്പുകൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആ കണ്ണുനീരിനു പിന്നിലെ യഥാർഥ കഥ പരിചയപ്പെടാം...

സെപ്റ്റംബർ കൂട്ടക്കൊല
രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന് തുടക്കം കുറിച്ച സമയം.1939 സെപ്റ്റംബറിൽ ബ്രിട്ടനിലെ മൃഗങ്ങൾക്കായുള്ള അഭയ കേന്ദ്രങ്ങളിൽ തങ്ങളുടെ വളർത്തുമൃഗങ്ങളുമായി ഉടമകൾ തിങ്ങിനിറഞ്ഞു. പലപ്പോഴും ക്യൂ ദീർഘദൂരം നീണ്ടുപോയി.തങ്ങളുടെ വളർത്തുമൃഗങ്ങളെ ദയാവധത്തിന് വിട്ടുകൊടുക്കാൻ എത്തിയ ആയിരക്കണക്കിന് ഉടമകളായിരുന്നു അവർ. ദയാവധത്തിനുപയോഗിച്ചിരുന്ന ക്ലോറോഫോമിന്റെ ലഭ്യതയിൽ കുറവുണ്ടാകുന്ന വിധത്തിലായിരുന്നു തിരക്ക്. യുദ്ധം തുടങ്ങി ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ നാല് ലക്ഷത്തിനും ഏഴ് ലക്ഷത്തിനും ഇടയിൽ വരുന്ന നായകളും പൂച്ചകളും കൊലചെയ്യപ്പെട്ടു.

'’സെപ്റ്റംബർ കൂട്ടക്കൊല “ ( September Holocaust ) എന്നാണ് അക്കാലത്ത് ‘ദ നാഷണൽ കനൈൻ ഡിഫൻസ് ലീഗ് ‘ അതിദാരുണമായ ആ സംഭവത്തെ അക്കാലത്ത് വിശേഷിപ്പിച്ചത്. നിസ്സഹായരായ ലക്ഷക്കണക്കിന് മിണ്ടാപ്രാണികളുടെ ജീവത്യാഗത്തിന്റെ കഥ ചരിത്രത്തിൻ്റെ ഏടുകളിൽ സുവർണ്ണ ലിപികളിലൊന്നും എഴുതപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ഇന്ന് ലണ്ടനിലെ ഹൈഡേ പാർക്കിലെ യുദ്ധസ്മാരകത്തിൽ ബ്രിട്ടീഷ് സൈന്യത്തിനും സഖ്യ രാഷ്ട്രങ്ങൾക്കുമൊപ്പം വിവിധയുദ്ധങ്ങളിൽ പങ്കെടുത്ത് വീരമൃത്യു വരിച്ച മൃഗങ്ങൾക്കായി സ്മാരകം ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ, രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ കാലത്ത് കൂട്ടക്കൊല ചെയ്യപ്പെട്ട ലക്ഷക്കണക്കിന് അരുമകൾ ചരിത്രത്തിൻറെ ഏടുകളിൽപോലും ഇല്ലെന്നത് സങ്കടകരമാണ്.

കൊലയുടെ പശ്ചാത്തലം
1939-ലെ വേനൽക്കാലം. ബ്രിട്ടനിൽ യുദ്ധത്തിന്റെ കാർമേഘങ്ങൾ ഉരുണ്ടുകൂടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ജർമ്മനിയുമായുള്ള യുദ്ധം അനിവാര്യമാണെന്നും പടിവാതിൽക്കലെത്തിയെന്നും ഉറപ്പായിരുന്ന ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരും ഉദ്യോഗസ്ഥവൃന്ദവും വരാനിരിക്കുന്ന വെല്ലുവിളി നിറഞ്ഞ ദിനങ്ങൾക്കായി തയ്യാറെടുക്കുകയായിരുന്നു. യുദ്ധം തുടങ്ങുകയും ബ്രിട്ടീഷ് നഗരങ്ങൾ ബോംബുവർഷമേറ്റു തുടങ്ങുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ 47 ദക്ഷലക്ഷം വരുന്ന ജനതയെ തീറ്റിപ്പോറ്റുകയെന്നതാവും ശ്രമകരമായ ദൗത്യമെന്ന് അവർക്കറിയാമായിരുന്നു. അപൽക്കാലത്ത് ഇറക്കുമതിയെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കാൻ കഴിയുകയുമില്ലല്ലോ? ഭക്ഷണത്തിൻ്റെ ലഭ്യത ഉറപ്പാക്കാൻ റേഷൻ സമ്പ്രദായം നടപ്പിലാക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ സർക്കാർ ആരംഭിച്ചു. ബ്രിട്ടീഷ് ഗവൺമെൻ്റിൻ്റെ എയർ റൈഡർ പ്രിക്കോഷൻസ് കമ്മിറ്റി യുദ്ധസന്നാഹങ്ങളുടെ ഭാഗമായി ഒരു ലഘുലേഖ ദേശീയ ദിനപത്രങ്ങളിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. ബിബിസി അത് റേഡിയോയിൽ പ്രക്ഷേപണം ചെയ്തും ജനങ്ങളിൽ എത്തിച്ചു. ഈ ലഘുലേഖയിലെ നിർദ്ദേശങ്ങളാണ് ലക്ഷക്കണക്കിന് ആരുമമൃഗങ്ങളെ മരണമുഖത്തേക്ക് തള്ളിവിടാൻ പ്രേരകമായതെന്നു പറയാം.

മരണവാറണ്ടായി മാറിയ ലഘുലേഖ
യുദ്ധത്തിൻറെ ദുഷ്കരമായ കാലയളവിൽ ജനങ്ങളുടെ ഭക്ഷണലഭ്യത ഉറപ്പാക്കാനായി മൃഗങ്ങളുടെ ഉടമകൾക്കായി നൽകിയ ഉപദേശങ്ങൾ ആയിരുന്നു ലഘുലേഖയുടെ ഉള്ളടക്കം.”അഡ്വൈസ്ഡ് ടു ആനിമൽ ഓണേഴ്സ് “ എന്ന തലക്കെട്ടിലായിരുന്നു ആ ഔദ്യോഗിക രേഖയുടെ പ്രസിദ്ധീകരണം. യുദ്ധം തുടങ്ങിക്കഴിയുമ്പോൾ ഭക്ഷ്യക്ഷാമമുണ്ടായാൽ മൃഗപരിപാലകരുടെ മുൻപിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ മാർഗങ്ങളാവും അവശേഷിക്കുക. തങ്ങൾക്കു കിട്ടുന്ന അല്പഭക്ഷണം അവരുമായി പങ്കുവെച്ച് ബാക്കിയുള്ളതുകൊണ്ട് തൃപ്തിപ്പെടാം. അല്ലെങ്കിൽ

വളർത്തുമൃഗങ്ങളെ ഉപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് അവരെ പട്ടിണികിടന്നു ചാവാൻ അനുവദിക്കാം. മൃഗങ്ങളെ നഗരങ്ങളിൽ നിന്ന് നാട്ടിൻപുറങ്ങളിലേക്ക് അയയ്ക്കാനായിരുന്നു സർക്കാരിൻ്റെ ഔദ്യോഗിക ഉപദേശങ്ങളിലൊന്ന്. അതു സാധ്യമല്ലാത്ത സഹചാര്യങ്ങളിൽ അവയെ പട്ടിണി കിടന്നു നരകിക്കാൻ വിടാതെ വധിച്ചു കളയുക എന്ന തികച്ചും ദുഷ്കരമായ മാർഗമായിരിക്കും ഉചിതമെന്ന നിർദ്ദേശവും ഔദ്യോഗികമായി മൃഗങ്ങളെ വളർത്തുന്നവർക്ക് ലഭിച്ചിരുന്നു. ലഘുലേഖയുടെ ഭാഗമായി ഒരു കാപ്റ്റീവ് ബോൾട്ട് പിസ്റ്റളിന്റെ ചിത്രം അടങ്ങിയ പരസ്യം കൂടി നൽകിയത് സന്ദേശം കൂടുതൽ വ്യക്തമാക്കാനായിരുന്നുവെന്ന് വേണമെങ്കിൽ കരുതാം. പരസ്യവാചകമനുസരിച്ച് കുതിര, പൂച്ച, നായ തുടങ്ങി ഏതു മൃഗത്തെയും വേഗത്തിൽ വധിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് പിസ്റ്റൾ എന്ന് പ്രത്യേകം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു . സർക്കാർ നിർദ്ദേശം വളരെ അനുസരണയോടെയാണ് പാലിക്കപ്പെട്ടതെന്നാണ് ചരിത്രം പറയുന്നത്.

ഭക്ഷണലഭ്യതയിൽ കുറവുണ്ടാകുമെന്ന് വിചാരിച്ച് ചിലർ തങ്ങളുടെ മൃഗങ്ങളെ ഒഴിവാക്കി. ചിലർ കാരണമില്ലാതെ പേടി കൊണ്ട് മാത്രം മൃഗങ്ങളെ ദയാവധത്തിനായി കൊണ്ടുപോയി. സർക്കാരിൻറെ പ്രചാരണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ എല്ലാവർക്കും പലതരത്തിൽ പ്രചോദനമായി എന്നുപറയാം.

കൂട്ടക്കൊല വേണമായിരുന്നോ?
മൃഗക്ഷേമ സംഘടനകളുടെ ഭാഗത്തുനിന്നുള്ള ശക്തമായ എതിർപ്പിനിടയിലായിരുന്നു അരുമകളുടെ കൂട്ടക്കൊല നടന്നത്. പീപ്പിൾസ് ഡിസ്പെൻസറി ഫോർ സിക് അനിമൽസ് (PDSA), ദി റോയൽ സൊസൈറ്റി ഫോർ പ്രിവൻഷൻ ഓഫ് ക്രൂവൽറ്റി ടു അനിമൽസ് ( RSPCA) - തുടങ്ങിയ സംഘടനകൾ ശക്തമായ നിലപാടെടുത്തു. നിനാ ഡഗ്ലസ് ഹാമിൽട്ടനെ പോലുള്ള മൃഗസ്നേഹികൾ അരുമകൾക്കായി രംഗത്തിറങ്ങി. ആനിമൽ ഡിഫൻസ് ആൻഡ് ആന്റി വിവിസെക്ഷനിസ്റ്റ് സൊസൈറ്റി സഹസ്ഥാപകനായ ഹാമിൽട്ടൻ വിൽറ്റ് ഷെയറിലെ തൻ്റെ വീട്ടിൽ മൃഗങ്ങൾക്കായി അനാഥ സങ്കേതം ഒരുക്കി. ‘ബാറ്റർസീ ഡോഗ്സ് ഹോം’ എന്ന സ്ഥാപനം ഏകദേശം ഒന്നര ലക്ഷത്തോളം നായകളെ അന്ന് രക്ഷപ്പെടുത്തി.

1939 നവംബർ ആയപ്പോഴേക്കും ദ ടൈംസ് പോലെയുള്ള പത്രങ്ങളിൽ മൃഗങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാനുള്ള മൗലിക ചുമതലയിൽ നിന്നും ഒളിച്ചോടിയ ഉടമകളുടെ ഉത്തരവാദിത്തരഹിതമായ പെരുമാറ്റത്തെ വിമർശിക്കുന്ന ലേഖനങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഇത്തരം ഒരു കൂട്ടക്കൊല തികച്ചും അനാവശ്യമായിരുന്നു എന്ന വികാരമാണ് പിന്നീട് പലരും പങ്കുവെച്ചത്. കാരണം മൃഗങ്ങളുടെ കൂട്ടക്കൊല നടക്കുന്ന സമയത്തൊന്നും ഭക്ഷ്യക്ഷാമം എന്നതൊരു വലിയ ഭീഷണിയായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. മാത്രമല്ല, 1940 ജനുവരി വരെ റേഷൻ സമ്പ്രദായം ഏർപ്പെടുത്തിയിരുന്നുമില്ല. യുദ്ധത്തിൻ്റെ പ്രശ്നങ്ങൾ അനുഭവിച്ചു തുടങ്ങും മുൻപേ തന്നെ മൃഗങ്ങളുടെ വിധി തിരക്കിട്ട് നടപ്പിലാക്കി എന്ന വിമർശനവും അന്നുണ്ടായി.

യുദ്ധം അതു ഗാസയിലായാലും ഉക്രയിനിലായാലും എണ്ണമില്ലാത്ത സമാനതകളില്ലാത്ത ദുരിതങ്ങൾ സമ്മാനിക്കുമെന്ന് ചരിത്രം നമ്മെ പഠിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. മനുഷ്യൻ്റെ സഹയാത്രികരായ മൃഗങ്ങൾക്ക് യുദ്ധം സമ്മാനിക്കുന്ന അറിയപ്പെടാത്ത പരിഗണിക്കപ്പെടാത്ത ദുരന്തങ്ങളുടെ ദൃഷ്ടാന്തമാണ് ബ്രിട്ടനിലെ സെപ്റ്റംബർ കൂട്ടക്കൊല.

കൂടുതല്‍ ഫീച്ചറുകള്‍ വായിക്കാന്‍ ഗൃഹലക്ഷ്മി വാട്സാപ്പ് ഗ്രൂപ്പില്‍ അംഗമാകൂ:https://mbi.page.link/grihalakshmi