അണ്ണന് വരുന്ന ദിവസം, കൊടുക്കാന് പൈസ ഇല്ലെങ്കില് അമ്മ ഞങ്ങളെ കൂട്ടിപ്പിടിച്ച് മുറിയില് ഒളിക്കും

ഞങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്ക് ക്ഷണിക്കാതെ കയറിവന്നിരുന്നു ചിലര്. അവരില് ചിലരെ കാണുമ്പോള് ഈശ്വരാ എന്ന് പെണ്ണുങ്ങള് നെഞ്ചത്ത് കൈവച്ചിരുന്നു. അരിച്ചെമ്പിലോ ഉലുവക്കുപ്പിയിലോ പഴയ പുസ്തകത്തിന്റെ ഉള്പ്പേജുകളിലോ പൂഴ്ത്തിവച്ച ചുരുണ്ട, മുഷിഞ്ഞ നോട്ടുകള്ക്ക് പരതിയിരുന്നു അവരപ്പോള്.
സ്കൂട്ടറിന്റെയോ സൈക്കിളിന്റെയോ പുറകില് വലിയ കെട്ടുകളില് പ്ലാസ്റ്റിക്ക് പാത്രങ്ങളുമായി വരുന്നവരാവും ചിലപ്പോള് മുറ്റത്ത് നില്ക്കുന്നത്. അവര് അപകടകാരികളല്ല. ചളുങ്ങിയ, പൊട്ടിയ പാത്രങ്ങളും പഴയ പുസ്തകങ്ങളും കൊടുത്ത് പെണ്ണുങ്ങള് പുതിയവ വാങ്ങും. കാത് പൊട്ടിയ ബക്കറ്റിന് പകരം പുതിയതൊന്ന്, നിറമുള്ള ഒരു സോപ്പ് പെട്ടി, പേന് ചീര്പ്പ്, മുറം, മാറാല തട്ടാന് വലിയ കാലുള്ള ഒരു ചൂല്, ചവിട്ടികള് എന്നിങ്ങനെ വീട് ആവശ്യങ്ങള് നിരത്തും. പൈസ ആഴ്ച്ചതോറും തവണകളായി അടച്ചു തീര്ത്താല് മതി. ഇന്നത്തെ emi യുടെ ആദ്യരൂപമാണ്. വീട്ടുപകരണങ്ങള് മിക്കതും ഞങ്ങള് അവരുടെ അടുത്തുനിന്നാണ് വാങ്ങുക. ഞാനൊരു പുതിയ ചെമ്പ് വാങ്ങിയെടീ എന്ന് കേട്ടാല്, അടവിനല്ലേ എന്ന് മറുചോദ്യം വരുംവിധം നാടിന് പരിചിതമായിരുന്ന സമ്പ്രദായമാണത്.
Content Highlights: childhood memories involving moneylenders in rural Kerala, highlighting the financial struggles of a family