“തലയ്ക്ക് മുകളിലൂടെ മിസൈലുകൾ പറക്കുമ്പോഴും അവിടുത്തെ ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ മുഖത്ത് ഭയമില്ല”

“അമ്മേ! ഒരു ഏഴരശനിക്കാരിയും കണ്ടകശനിക്കാരിയും കൂടിയാണ് ഇന്റർനാഷണൽ ട്രിപ്പ് പോകുന്നത്! കുഴപ്പം വല്ലതും?” പെട്ടി പാക്ക്ചെയ്ത് ദുബായ്ക്ക് ഇറങ്ങുന്നതിന് മുൻപ് കണ്ടകശനിക്കാരി അമ്മയോട് ഏഴരശനിക്കാരി ഞാൻ ചോദിച്ചത് ഇപ്പോഴും നല്ല ഓർമ്മയുണ്ട്! ഞാൻ തമാശയ്ക്ക് പറഞ്ഞതാണെങ്കിലും അമ്മയത് കാര്യമായെടുത്തു. രണ്ടുപേരുടെയും തലയ്ക്ക് പത്തുരൂപ ഉഴിഞ്ഞിട്ടാണ് യാത്ര തുടങ്ങിയത്. ഉഴിഞ്ഞതിന്റെ ഫലമാണോ എന്തോ, എട്ടു ദിവസം നീണ്ട ദുബായ് പര്യടനം വെണ്ണപോലെ സ്മൂത്തായിരുന്നു! ഫെബ്രുവരി ഇരുപതിയെട്ടാം തീയതിയാണ് മടക്കം. അമ്മ നാട്ടിലേക്കും, ഞാൻ ജോർദാനിലേക്കും.

അമ്മയുടെ ഫ്‌ളൈറ്റ് ഉച്ചയ്ക്കാണ്. എന്റേത് വൈകിട്ടും. അമ്മയും ഞാനും ഒരുമിച്ച് ഇമ്മിഗ്രേഷൻ പൂർത്തിയാക്കുന്നു, അമ്മയെ ബോർഡിങ് ഗേറ്റ് സമീപം കൊണ്ടുവിട്ട് ഞാൻ എനിക്കുള്ള ബോർഡിങ് ഗേറ്റ് കണ്ടുപിടിക്കുന്നു, അമ്മ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നു. ഞാൻ ജോർദാനിൽ പത്തു ദിവസത്തേക്ക് യാത്രപോകുന്നു... സുവ്യക്തമായ പ്ലാൻ! അബുദാബി എയർപോർട്ടിൽ എത്തി അമ്മയുടെ ചെക്ക് ഇൻ പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം ഞാൻ എയർപോർട്ട് ഉദ്യോഗസ്ഥരോട് ചോദിച്ചു; “എനിക്ക് വൈകീട്ടാണ് ഫ്ളൈറ്റ്. വളരെ നേരത്തേയാണെന്നറിയാം, എങ്കിലും അമ്മയുടെ കൂടെ ചെക്ക് ഇൻ അനുവദിച്ചാൽ എനിക്ക് അമ്മയെ ബോര്ഡിങ് ഗേറ്റ് വരെ കൊണ്ടാക്കാമായിരുന്നു. പ്രായമായ ആളല്ലേ.” “അതിനെന്താ ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല.” ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അയാൾ മറുപടി പറഞ്ഞു. പെട്ടെന്ന് അവിടെ നിന്നിരുന്ന ഒരു അറബി വളരെ ഗൗരവത്തോടെ അയാളോടെന്തോ പറയുന്നതുകണ്ടു. ശേഷം, "മാഡം! ജോർദാൻ ഫ്ളൈറ്റ് തത്കാലം ഹോൾഡിലാണ്. ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷമേ ഫ്ളൈറ്റിന്റെ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് പറയാൻ സാധിക്കൂ” എന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞു.